Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej

16 października – 42 lata temu kard. Karol Wojtyła został papieżem

W jesienny poniedziałek o godz. 18:44 kardynał Pericle Felici ogłosił światu z balkonu bazyliki św. Piotra sensacyjną wiadomość. Po śmierci Jana Pawła I, którego pontyfikat trwał zaledwie 33 dni, konklawe kardynałów w drugim dniu obrad wybrało papieżem arcybiskupa krakowskiego Karola Wojtyłę, który przyjął imię Jan Paweł II.

Został pierwszym, po 455 latach (od czasu pontyfikatu Holendra Hadriana VI), biskupem Rzymu niebędącym Włochem, a także najmłodszym papieżem od czasu wyboru Piusa IX w 1846 r. W chwili wyboru miał 58 lat.

Karol Wojtyła nie był faworytem. Za zdecydowanych kandydatów do stolicy piotrowej uchodzili liberalny zwolennik reform, arcybiskup Florencji kard. Giovanni Benneli oraz konserwatywny biskup Genui kard. Giuseppe Siri, który jednak po pierwszym dniu konlawe musiał się wycofać, wbrew bowiem zasadom udzielił wywiadu, w którym skrytykował Sobór Watykański II oraz konkurenta. Swoje głosy przekazał kardynałowi Wojtyle, którego w decydującym, ósmym, głosowaniu wsparło ostatecznie ponad 100 ze 111 purpuratów (wymagane minimum wynosiło 75).

Już podczas powitania nowy Ojciec Święty zdobył sympatię tłumów zgromadzonych na Placu św. Piotra, zapowiadając niejako styl swojego pontyfikatu: „Nie wiem, czy będę umiał dobrze wysłowić się w waszym… naszym języku włoskim. Gdybym się pomylił, poprawcie mnie”.

Jakkolwiek o wyborze media w Polsce poinformowały nadzwyczaj lakonicznie, w polskich domach nastąpiła euforia. Rozkołysały się kościelne dzwony. Tłumy zagranicznych dziennikarzy przybywały do Krakowa i Wadowic. Tymczasem dla kierownictw państw bloku komunistycznego elekcja polskiego kardynała była potężnym ciosem, być może decydującym o jego demontażu.