4 listopada – 151 lat temu urodził się Karol Raczkowski

Inżynier chemik, polityk, współzałożyciel i działacz Narodowej Demokracji.

Urodził się koło Kutna. Studiował w Instytucie Technologicznym w Petersburgu a następnie (do 1892 r.) na Politechnice w Zurychu, gdzie był organizatorem tzw. grupy zuryskiej Związku Młodzieży Polskie „Zet”. W kwietniu 1893 r. należał do współzałożycieli Ligi Narodowej. W roku 1896 r. na tajnym zjeździe komisarzy LN w Budapeszcie wszedł do Komitet Centralnego (obok Romana Dmowskiego, Zygmunta Balickiego, Jana Ludwika Popławskiego i Teofila Waligórskiego). W opinii Romana Dmowskiego należał do „tak zgranej swego czasu piątki”, która aż do 1906 r. kierowała ruchem narodowym.

Jako komisarz LN na gubernię piotrkowską i działacz Towarzystwa Oświaty Narodowej mieszkał początkowo w Piotrkowie Trybunalskim, a od 1895 r. w Łodzi. Zajmował się rozprowadzaniem przemycanych z Krakowa wydawnictw podziemnych na terenie Królestwa Polskiego i ich kolportowaniem wśród robotników fabrycznych Zagłębia Dąbrowskiego i Łodzi. Jako inżynier chemik był autorem publikacji z zakresu farbiarstwa.

Lata 1904-1905 spędził w Rosji. W latach 1906-1907 pełnił funkcję komisarzem LN w Warszawie i pracował w redakcji „Gazety Polskiej”. W Radzie Głównej LN zasiadał przed wybuchem I wojny światowej.

W latach 30. XX w. działał w Polskim Towarzystwie Chemików Kolorystów. Zmarł w Zakopanem 22 marca 1959 r.