22 sierpnia – 77 lat temu poległ Włodzimierz Pietrzak (1913-1944)

Poeta, prozaik, publicysta i krytyk literacki. Żołnierz Konfederacji Narodu i Powstaniec Warszawski.

Urodził się w Warszawie, jednak młodość spędził w Kaliszu, gdzie w 1931 r. ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki , w którym redagował szkolne pismo „Świt” i debiutował jako poeta.

W latach 1931–1936 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, uczestnicząc w działalności Koła Polonistów i Klubu Artystycznego „S”, który skupiał akademicką awangardę. Publikował w kilku pismach literackich.

Po studiach był urzędnikiem w Funduszu Pracy. Od 1937 działał w Związku Młodej Polski, czyli młodzieżówce Obozu Zjednoczenia-Narodowego tworzonej m.in. przez byłych działaczy RNR “Falanga” na czele z Bolesławem Piaseckim. Był zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Młoda Polska”, głównego organu tej organizacji. W latach 1938-1939 był współpracownikiem „Prosto z mostu”.

Po wybuchu II wojny światowej włączył się w działalność konspiracyjną i związał z Konfederacją Narodu (KN), utworzoną w środowisku działaczy RNR-Falanga. Nadal brał udział w życiu kulturalnym. Był współredaktorem pisma “Pobudka” i redaktorem “Nowej Polski”, głównego organu KN. W 1942 r. uczestniczył również w tworzeniu miesięcznika „Sztuka i Naród”. Pisał wiersze dotyczące przede wszystkim problemów moralnych, przesycone wysubtelnionym poczuciem odpowiedzialności i katastroficznym przesłaniem.

Wraz z KN znalazł się w 1943 r. w strukturach Armii Krajowej i w stopniu podporucznika wziął udział w Powstaniu Warszawskim dowodząc plutonem „Mieczyków”. Poległ podczas walk na Starym Mieście trafiony w skroń odłamkiem granatu. Po wojnie matka odszukała ciało.

Spoczywa na Powązkach Wojskowych (kw. A24-6-21).

Od 1948 r. przyznawana jest nieprzerwanie nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (przez PAX, a obecnie przez Stowarzyszenie „Civitas Christiana”) za „wybitną twórczość naukową, artystyczną, literacką oraz za doniosłe osiągnięcia w działalności formacyjnej, kulturalnej i społecznej, będące świadectwem uniwersalnych wartości ludzkich i chrześcijańskich oraz postaw i dokonań je wyrażających w życiu narodu”.