29 sierpnia – 75 lat temu został zamordowany Stefan Nowaczek ps. “Wilk” (1919-1946)

Żołnierz AK i NSZ , komendant Okręgu Warszawa-Miasto Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.

Urodził się w Kielcach. Był synem żołnierza Korpusu Ochrony Pogranicza, w przyszłości zamordowanego w Charkowie jeńca Starobielska.

Przed wojną uczęszczał do gimnazjum w Milanówku. W latach 1939–1943 mieszkał we wsi Derlacz koło Chotomowa w gospodarstwie rolnym swojej matki. W 1942 r. został członkiem konspiracyjnej organizacji syndykalistów. W tym czasie organizował pomoc dla ukrywających się Żydów, dostarczając im pożywienie, ubranie i środki czystości.

W 1943 r. przeprowadził się do Warszawy, gdzie gdzie związał się z Armią Krajową i latem ukończył podziemną podchorążówkę w stopniu plutonowego podchorążego. Pod koniec t. r. przeszedł do Narodowych Sił Zbrojnych.

Brał udział w Powstaniu Warszawskim w szeregach batalionu AK „Ruczaj” walcząc na Starym Mieście, a następnie, po przejściu kanałami, na terenie Śródmieścia Po kapitulacji przebywał w obozie przejściowym dla ludności cywilnej w Pruszkowie (Dulag 121), skąd wyjechał w okolice Częstochowy. stanowiącej wówczas centrum konspiracji narodowej.

Powrócił do stolicy w lipcu 1945 r. i nawiązał kontakt z komendantem Obszaru I Warszawskiego Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW), mjr. Mieczysławem Grygorcewiczem ps. „Ostromir”, który wkrótce mianował go komendantem Okręgu Warszawa – Miasto, podległego bezpośrednio Komendzie Głównej NZW. Zajmował się werbunkiem i szkoleniem nowych członków.

Aresztowany przez 14 grudnia 1945 r., przeszedł brutalne śledztwo w areszcie Stołecznego UBP przy ul. Cyryla i Metodego. W dniu 29 lipca 1946 r. Wojskowy Sąd Rejonowy pod przewodnictwem mjr. Marcela Kota (Abrama Sterenzysa) skazał go na śmierć. Wyrok wykonano miesiąc później na terenie praskiego więzienia karno-śledczego („Toledo”) przy ul. 11 Listopada.

Szczątki Stefana Nowaczka zostały odnalezione w 2015 r. na terenie kwatery 45N Cmentarza Bródnowskiego i zidentyfikowane 21 kwietnia 2017 r.