Nakładem Wydawnictwa IPN, przy współudziale Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. R. Dmowskiego i I.J. Paderewskiego, ukazała się publikacja „Bolesław Piasecki. Początki drogi (1915-1944)” autorstwa Wojciecha Muszyńskiego.

Monografia przybliża pierwsze 15 lat politycznej działalności przywódcy Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” w okresie II RP i II wojny światowej. Jej celem jest zweryfikowanie dwóch funkcjonujących równolegle legend o Piaseckim: zarówno tej „czarnej”, skrajnie negatywnej, jak tej rzadziej eksponowanej, ale także obecnej, ukazującej go jako postać pozytywną, a nawet bohaterską.

Publikacja została podzielona na 5 części, które w układzie chronologicznym przedstawią różne aspekty aktywności Piaseckiego jako ideologa i przywódcy narodowego radykalizmu, jednego z najbardziej skrajnych nurtów polskiego nacjonalizmu lat trzydziestych XX w., a później konspiratora i uczestnika walki zbrojnej z okupantem niemieckim i sowieckim. 

  • „Działacz” (lata 1915-1934) – dzieciństwo i początki zaangażowania politycznego,
  • „Kolega kierownik” (1935-1936) – samodzielna działalność na scenie politycznej,
  • „Wódz” (lata 1937-1939) – ożywiona działalność propagandowa i formacyjna,
  • „Konspirator” (lata 1939-1942) – udział w kampanii wrześniowej, aresztowanie przez gestapo i przejście do konspiracji,
  • „Komendant” (lata 1942-1944) – formowanie pionu wojskowego KN i pierwsze akcje bojowe.

– Bolesław Piasecki, lider i ideolog przedwojennego Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, jeszcze za życia wzbudzał skrajne emocje: od fascynacji po nieskrywaną awersję; dla jednych wizjoner, dla innych polityczny hochsztapler. Zdeklarowanych zwolenników intrygował, a nawet inspirował. Niechętnych mu adwersarzy oburzał, gorszył, prowokował. W niektórych środowiskach uchodził wręcz za renegata, oportunistę i intryganta. Wszystko to czyniło z wodza „Falangi” i komendanta Konfederacji Narodu osobę, wobec której trudno przejść obojętnie – pisze dr Wojciech Muszyński we wstępie do publikacji.